In navolging van vorige edities (Londen, Madrid) is deze keer op een ietwat regenachtige, maar sfeervolle herfstdag een bezoek gebracht aan de dierentuin in Parijs, het Parc zoologique de Paris, om te kijken welke schildpadden daar tot de collectie behoren. De dierentuin is zoals vaak ingedeeld in gebiedsdelen, waarbij de Amazone mijn eerste aandacht trok. Aldaar werden enige exemplaren van de Terakayschildpad (Podocnemis unifilis) en de Matamata (Chelus fimbriata) aangetroffen.
Sommige dierentuinen bieden informatieborden aan in meerdere talen. Uiteraard niet in het chauvinistische Frankrijk, maar de moderne toerist met een mobieltje kan met behulp van Google Translate heel gemakkelijk deze horde nemen. Ik heb het getest en de resultaten waren verbluffend. Camera richten op het bord en moeiteloos wordt het Frans omgezet en als een Nederlandse taallaag getoond. Verdraaid handig. In het verblijf van de Matamata bleken ook nog enkele exemplaren van de paddekopschildpad (Phrynops geoffroanus) te zitten, een soort die ik nog niet eerder gezien had en die kenmerkende baardharen heeft.
Informatiebord over de Matamata in het Frans. Paul van Sloun
Informatiebord Matamata vertaald naar het Nederlands met behulp van Google Translate op je mobiel. Paul van Sloun
Verblijf van Terakayschildpadden (Podocnemis unifilis). Paul van Sloun
Kopaanzicht van een Terekayschildpad. Paul van Sloun
Matamata (Chelus fimbriata) ook wel franjeschildpad genoemd. Paul van Sloun
Paddekopschildpadden (Phrynops geoffroanus). Paul van Sloun
De volgende zone was Madagaskar en daar trof ik spinschildpadden aan, Pyxis arachnoidis. In een apart en groter verblijf zat een groep stratenschildpadden (Astrochelys radiata). In deze periode van het jaar binnen, maar in de zomer kunnen ze naar een buitenverblijf. De Europese moerasschildpad (Emys orbicularis), de Moorse beekschildpad (Mauremys leprosa) en Griekse landschildpadden (Testudo hermanni) werden aangetroffen in het Europese deel van de dierentuin.
Spinschildpad (Pyxis arachnoidis). Paul van Sloun
Pyxis arachnoidis in een schuilplaats. Paul van Sloun
Verblijf van Pyxis arachnoidis. Paul van Sloun
Stralenschildpadden (Astrochelys radiata) in hun binnenverblijf. Paul van Sloun
Tot zover de score qua schildpadden, meer dan ik initieel verwacht had. Een aardige dierentuin en het feit dat het niet druk was gezien het regenachtige weer, maakte het een aangenaam bezoek. Op de terugweg kom je nog langs het Aquarium Tropical, onderdeel van het Palais de la Porte Dorée. Aldaar dan ook maar even uit nieuwsgierigheid naar binnen gelopen. En dat werd beloond. Enerzijds een hele groep Nieuw-Guinese tweeklauwschildpadden (Carettochelys insculpta) en bij het verlaten van het aquarium trof ik de bekende grabbelbak aan, een grote bak met diverse soorten: Pelomedusa, Pelusios, Emydura en Graptemys die in de vrije natuur natuurlijk niet op deze wijze in elkaars vaarwater zitten. De bak had een hoog “de schildpad wordt te groot, laten we hem in het aquarium uitzetten”-gehalte. De dieren zagen er overigens prima verzorgd en gezond uit. Uiteraard was de bak voorzien van een waarschuwingsbordje: niet met de handen in het water. Het bleek al snel dat Franse kindjes, gelijk hun Nederlandse varianten, de drang om dat toch te doen niet konden onderdrukken met een beet van een schildpad en een huilpartij tot gevolg. Het was ze toen duidelijk waarom dat bordje daar hangt.
Binnenverblijf van Testudo hermanni. Paul van Sloun
Enkele Griekse landschildpadden (Testudo hermanni) bij een voerbak. Paul van Sloun
Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad (Carettochelys insculpta). Paul van Sloun
Twee vrouwelijke Carettochelys insculpta. Paul van Sloun
Er is nog een tweede aquarium in Parijs, dicht bij de Eifeltoren, dat zeker de moeite waard is om te bezoeken, ondanks dat de reviews op internet niet altijd lovend zijn. Ik was positief verrast en kan hem daarom aanraden. Geen schildpadden, maar wel veel andere zeebewoners en een immens aquarium met o.a. haaien waar je uren naar kan kijken. Kortom, hecht ook niet te veel waarde aan reviews en ga het met eigen ogen aanschouwen.
Bak met Pelomedusa, Pelusios, Emydura en Graptemys. Paul van Sloun
Zwartpuntrifhaai (Carcharhinus melanopterus) in het Aquarium de Paris (Cinéaqua). Paul van Sloun